W dniu  03.03.2020r. wybraliśmy się na spacer śladami Augusta Zamoyskiego. Przeszłość historyczna, architektura oraz malowniczość starego miasta idealnie wprowadziła nas w nastrój wystawy. Taką piękną trasą dotarliśmy pod muzeum literatury im. Adama Mickiewicza znajdującego się w Warszawie przy rynku starego miasta, gdzie podziwiać można wystawę zatytułowaną „Myśleć w kamieniu” poświęconą Augustowi Zamoyskiemu. Miejsce to znajdowało się w starodawnej kamienicy z przełomu XVII i XVIII wieku przyozdobionej złocistymi plakatami zachęcający do zapoznania się z tutejszą wystawą. Ekspozycja ta prezentuje nam pełne spektrum twórczości artystycznej oraz wydarzenia z życia artysty.

 Kolekcja artysty została podzielona na siedem ułożonych chronologicznie etapów z życia twórcy: Pierwszy etap zatytułowany ,,Jabłoń’’ Prezentuje on drzewo genealogiczne, dzięki któremu możemy zapoznać się z historią rodu Zamoyskich.

 Ukazane są niezwykle ciekawe i obszerne archiwalia m.in: albumy, fotografie, dokumenty rodzinne oraz rękopisy takie jak XIX- wieczne rękopisy Franza Liszta i Roberta Schumanna. Etap ten przybliża nam charakter Augusta Zamoyskiego, dzięki czemu łatwiej będzie nam zrozumieć jego twórczość.

Drugi etap zatytułowany ,,Spotkanie z Ritą’’ Ukazuje on wczesne próby rzeźbiarskiej twórczości Zamoyskiego oscylującej między dwoma tendencjami: -silną geometryzacją wywodzącą się z kubizmu i Niemieckiego ekspresjonizmu, a dynamiczną deformacją o biologicznych kształtach. Ścieranie się ich najlepiej ukazują portrety Rity i gipsowy wizerunek Kajetana Morawskiego.

Trzeci etap zatytułowany ,,Zakopane’’ Etap ten przedstawia cykl twórczości Augusta Zamoyskiego pod tytułem ,,Ich dwoje’’ pochodzącego z zakopiańskiego okresu jego pracy artystycznej. Praca należy do serii gipsowych i drewnianych rzeźb, których forma na pierwszy rzut oka jest ciężka do zinterpretowania. Artysta w sposób abstrakcyjny przedstawia połączenie dwóch ciał nawiązującego do ludowego tańca górali.

Odsłony: 99


W dniu 8 marca 2020r wybraliśmy się do Muzeum Literatury mieszczącego się na warszawskiej starówce, aby podziwiać sztukę Augusta Zamoyskiego. Wystawa prowadzi nas przez każdy etap życia artysty i do tego pokazuje nam dzieła jakie powstały w każdym okresie jego życia. Wystawa zaczyna się od domu rodzinnego rzeźbiarza, a kończy na symbolicznym grobie na którym leży rzeźba pt.”Zmartwychwstanie” przedstawiająca człowieka wygiętego w łuk przypominająca mostek gimnastyczny. Dbałość o każdy detal rzeźb jest nie do opisania, a sztuka skłania do refleksji. Polecamy wybrać się tam, aby poznać życie Polskiego artysty, człowieka pełnego przeróżnych pasji i wrażliwości. Sam fakty, że umarł z dłutem w ręku pokazuje jak bardzo kochał to co robił i to właśnie powinno być rekomendacją tej wystawy. Bardzo nam się podobało oraz spędziliśmy w ten sposób cudowny Dzień Kobiet.
Oskar Zawadzki i Karolina Czuczułaszwili

Odsłony: 57

W ramach realizowanego projektu Warszawskich Inicjatyw Edukacyjnych odbyliśmy kilka spacerów varsavianistycznych, których tematem stały się doświadczenia literackie i biograficzne twórców dwudziestolecia międzywojennego.  Co ich łączy? Twórczy bunt, dynamizm i…nowoczesność!

Czas jest pojęciem bardzo względnym i tak naprawdę trudno uchwycić go a jakiejkolwiek formie, bowiem pogoń za chwilą odsuwa nas od autentycznego doświadczania rzeczywistości. Badanie kultury miejskiej, przede wszystkim przedwojennej to przede wszystkim dramowa analiza tekstów literackich, które próbują czas uwiecznić, nagiąć, opisać, zamknąć w formie i przekazać dalej, w przyszłość, aby czytane i doświadczane- trwały.

Spacery z czasem to przede wszystkim Czas Cezarego i Czas Skamandrytów. Cezary ogląda Warszawę w sposób pozbawiony doświadczeń narodowych, bowiem wychowany poza granicami kraju rodzinnego doświadcza rzeczywistości miejskiej jako „obcy” i szuka tożsamości, analizując zachowania innych.

Odsłony: 306

W tym roku realizujemy kolejną edycję programu edukacyjnego Warszawskich Inicjatyw Edukacyjnych. Tytuł nowego projektu jest związany z interdyscyplinarnym badaniem wielokulturowej historii stolicy w kontekście śladów zapisanych w tradycji pozostałej po przedwojennej kulturze warszawskiej.

Inauguracja projektu odbyła się w rocznicę zaślubin Jana Zamoyskiego i Krystyny Radziwiłłówny, a dramowym działaniom uczniów klasy I ap pod kierunkiem p. Ewy Bielak towarzyszył autorski tort królewski oraz obecni byli współcześni dworzanie, którzy pilnowali ceremonii na podobieństwo XVI wieku.  "Gości nie było wielu, przybyła natomiast sama śmietanka łącznie z parą królewską. To właśnie królowi dedykowany był łaciński utwór rozpoczynający spektakl - wykonany w akompaniamencie liry" – (Marcelina Obarska w tekście "Trendsetter Kochanowski. Czyli 'Odprawa posłów greckich' kiedyś i dziś", opublikowanym na portalu Culture.pl).

 Premiera sztuki „Odprawa posłów greckich” Kochanowskiego miała miejsce 12 stycznia 1578 roku w Jazdowie pod Warszawą. To właśnie tę sztukę Kochanowskiego uważa się dziś za pierwszy polski dramat nowożytny. O wydarzeniu przypomina dziś tablica, wmurowana w ścianę siedziby Instytutu Teatralnego.

Odsłony: 249

  Osiągnięcia Szkoły

Certyfikat Varsavianistyczna Szkoła

  Certyfikat Szkoła Bez Przemocy

 

 

 

 

 

 

 

  ZSG Liderem Varsavianistycznej Szkoły