15 marca 2020 roku w 29. rocznicę śmierci Stanisława Lorentza delegacja Zespołu Szkół Gastronomicznych im. Eugeniusza Pijanowskiego przy ul. Poznańskiej 4/8 oddała hołd pamięci oraz złożyła wieniec kwiatów na grobie Prezesa Towarzystwa Przyjaciół Warszawy na cmentarzu Ewangelicko-Augsburskim na warszawskiej Woli.

Profesor Stanisław Lorentz urodził się 28 kwietnia 1899 roku. Wczoraj przypadła rocznica jego urodzin. Był Prezesem Towarzystwa Przyjaciół Warszawy, słynnym muzeologiem i historykiem sztuki, dyrektorem Muzeum Narodowego w Warszawie, ekspertem UNESCO w sprawach odnowy zabytków. W czasie II wojny światowej pod nosem władz okupacyjnych udawało mu się ratować bezcenne skarby i dokumentować niemiecką grabież z polskich instytucji kulturalnych. Po wojnie był jednym z inicjatorów odbudowy Zamku Królewskiego.

Pracy w Muzeum Narodowym w Warszawie poświęcił niemal pół wieku. Został jego dyrektorem w 1936 roku. To on, u boku prezydentów Ignacego Mościckiego i Stefana Starzyńskiego otwierał nowy gmach instytucji, znajdujący się przy Alejach Jerozolimskich.  

Podczas okupacji niemieckiej przeprowadził batalię w celu ratowania dóbr kultury polskiej i warszawskich zabytków.

Gdy 17 września 1939 w Zamek Królewski uderzyły pierwsze pociski, grupa pracowników Muzeum Narodowego z prof. Lorentzem na czele z narażeniem życia przenosiła dzieła sztuki z płonącego budynku do podziemi muzeum. 

W czasie okupacji pełnił funkcję Komisarza Ochrony Dóbr Kultury. W strukturach Delegatury Rządu na Kraj piastował stanowisko odpowiadające rangą wiceministrowi kultury, zajmował się prowadzeniem dokumentacji niemieckich rabunków i opisywaniem zniszczeń.

Warszawa była jedynym miejscem na świecie, gdzie równocześnie z metodycznym niszczeniem miasta przez Niemców, Polacy prowadzili akcję ratowania najcenniejszych elementów kultury, inwentaryzację zniszczeń, przygotowywanie materiałów do powojennej rewindykacji i planów odbudowy. Jednym z organizatorów i filarów tej urbanistyki nadziei, był właśnie prof. Stanisław Lorentz.

Po upadku Powstania Warszawskiego wynegocjował z Niemcami możliwość ewakuacji części szczególnie istotnych dla dziedzictwa kultury światowej przedmiotów ze zrujnowanej stolicy. Rozpoczęte jesienią 1944 roku działania przeszły do historii jako "Akcja pruszkowska".

Po wojnie Stanisław Lorentz powrócił na stanowisko dyrektora Muzeum Narodowego. Był jednym z inicjatorów odbudowy Zamku Królewskiego w Warszawie.

Kierował katedrą Historii Sztuki na Uniwersytecie Warszawskim, był wieloletnim członkiem Towarzystwa Przyjaciół Warszawy.

Odwołano go ze stanowiska dyrektora Muzeum Narodowego, wraz z dwoma wicedyrektorami w 1982 roku, w czasie stanu wojennego.

Z faktu, iż był niewierzący, spoczywa na cmentarzu ewangelicko-augsburskim na warszawskiej Woli, gdzie ponownie złożyliśmy kwiaty.

 

Cześć Jego pamięci.

 

  Osiągnięcia Szkoły

Certyfikat Varsavianistyczna Szkoła

  Certyfikat Szkoła Bez Przemocy

 

 

 

 

 

 

 

  ZSG Liderem Varsavianistycznej Szkoły